კომუნიკაციური მიდგომა: ენა ისწავლება საუბარში და არა რვეულში. აი, როგორ მუშაობს ეს შიგნიდან.
7 ეტაპი — გახურებიდან დასკვნით რიტუალამდე. ძირითადად ლაპარაკობს მოსწავლე:
ვიწყებთ: თამაში, მემი, დღის კითხვა. ტვინი ჩაირთო — წავედით.
სწრაფად ვიხსენებთ წინა გაკვეთილს: რა დაგვამახსოვრდა, რა გაგვექცა. ტესტების გარეშე.
ახალი ენა ცოცხალ კონტექსტში: სიტუაცია, ვიდეო, ისტორია. მშრალი წესების გარეშე.
ვვარჯიშობთ: დიალოგები, თამაშები, დავალებები. შეცდომები დასაშვებია და საჭიროც.
შენი გამოსვლაა: როლური თამაშები, დისკუსიები, რეალური სიტუაციები. ლაპარაკობ შენ.
სათადარიგო აქტივობები: დრო და ენერგია დარჩა — კიდევ ვთამაშობთ.
ვაფიქსირებთ პროგრესს, ვიღებთ (არა-საშიშ) დავალებას და გაკვეთილს რიტუალით ვხურავთ.
გაკვეთილის უმეტეს დროს შენი ხმა ისმის და არა მასწავლებლის ლექცია. ასე რჩება ენა მეხსიერებაში.
ინგლისურის გაკვეთილები ინგლისურად მიდის. პირველი 10 წუთი საშიშია, მერე — სიამოვნება.
YouTube, მუსიკა, მემები, თამაშები, ბარათები — დღევანდელი ენა და არა 2005 წლის სახელმძღვანელო.
ასაკი, ხასიათი, ტემპი, ინტერესები: კურსი შენზე იწყობა და არა პირიქით.